Welkom bij historicus Henk Nicolai uit Groningen

<body bgcolor="#999999" background="groot.gif" vlink="#000033">Welkom bij Henk Nicolai, historicus uit Groningen. Zijn werk kenmerkt zich door de menselijke observatie, de synthese van biografische details en bredere cultuurgeschiedenis, en de verzorgde, toegankelijke stijl. Recente opdrachtgevers waren; Werkgroep Cardiologische Centra Nederland, Inspectie voor de Volksgezondheid, Stichting De Grote Zuidwesthoek, Open Universiteit, het Rijksarchief in Friesland, Petrus Camper Stichting, Kingma Stichting, historie, historicus, historisch, Kingma, H. Nicolai, Henk, Nicolai, Henk Nicolai, schrijven, schrijver, schrift, geschreven, boeken, boek, trilogie, kroniek, henknicolai, noord, noorden, nederland, webdesign door MC.Bosscher, Marieke, Bosscher,dsignonline.nl, info@henknicolai.nl "> Deze website is ontworpen door Marieke Bosscher/info@dsignonline.nl Nicolai (1957) studeerde geschiedenis en antropologie in Groningen. Hij was universitair docent sociale geschiedenis en begon in 1987 te werken als freelance historicus. Hij verzorgde tentoonstellingen en schreef een aantal boeken op het terrein van de negentiende en twintigste eeuw. Zijn werk kenmerkt zich door de menselijke observatie, de synthese van biografische details en bredere cultuurgeschiedenis en de verzorgde, toegankelijke stijl. Recente opdrachtgevers waren onder andere de Werkgroep Cardiologische Centra Nederland, de Inspectie voor de Volksgezondheid, de Stichting De Grote Zuidwesthoek, de Open Universiteit, het Rijksarchief in Friesland, de Petrus Camper Stichting en de Kingma Stichting. <a href="http://www.fractal.org/fractaaltjes/gemetica.htm" target="_blank">www.fractal.org</a><br> <a href="http://www.histodata.nl" target="_blank">www.histodata.nl</a><br> <a href="http://www.memecentral.com" target="_blank">www.memecentral.com</a><br> <a href="http://orde.artsennet.nl" target="_blank">orde.artsennet.nl</a><br> <a href="http://www.ntg.nl" target="_blank">www.ntg.nl</a><br> <a href="http://www.copysystems.nl" target="_blank">www.copysystems.nl</a><br> <a href="http://www.igz.nl" target="_blank">www.igz.nl</a> <br> <a href="http://www.tabularasa.nl" target="_blank">www.tabularasa.nl</a> <br> <a href="http://www.dsignonline.nl" target="_blank">www.dsignonline.nl</a><strong><font color="#FFFFFF" size="-2" face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif"></font></strong> <table width="575" height="399" border="0" align="left" cellspacing="10" bgcolor="#CCCCCC"> <tr valign="middle"> <td width="177" height="115" align="center" bgcolor="#009999"> <strong><font size="+1"><a href="pages/kingma.html" target="_main"><img src="file:///C|/Documents%20and%20Settings/gebruiker/Mijn%20documenten/Dsignonline/sites%20actueel%20klanten/henknicolai/images/fotoos/kingma_thmb.jpg" alt="De Kingma-Kroniek" name="Kingma" width="125" height="92" border="0" id="Kingma"></a><br> </font></strong></td> <td width="178" align="center" bgcolor="#CC6633"> <div align="center"><strong><font size="+1"><a href="pages/gezond.html" target="_main"><img src="file:///C|/Documents%20and%20Settings/gebruiker/Mijn%20documenten/Dsignonline/sites%20actueel%20klanten/henknicolai/images/fotoos/Cassette3-PC_thmb.jpg" alt="Staatstoezicht voor de volksgezondheid" name="Staatstoezicht" border="0" id="Staatstoezicht"></a> <br> </font></strong></div></td> <td width="174" align="center" bgcolor="#FF6699"> <div align="center"><a href="pages/gelkat.html" target="_main"><img src="file:///C|/Documents%20and%20Settings/gebruiker/Mijn%20documenten/Dsignonline/sites%20actueel%20klanten/henknicolai/images/fotoos/gelkat_thmb.jpg" alt="De Gelaarsde Kat" width="125" height="92" border="0"></a><strong><font size="+1"><br> </font></strong></div></td> </tr> <tr valign="middle"> <td height="123" align="center" bgcolor="#99CC33"><strong><font size="+1"><a href="pages/cultuur.html" target="_main"><img src="file:///C|/Documents%20and%20Settings/gebruiker/Mijn%20documenten/Dsignonline/sites%20actueel%20klanten/henknicolai/images/fotoos/cultuur_thmb.jpg" alt="Cultuur en Maatschappij in Nederland" name="cultuur" width="125" height="92" border="0" id="cultuur"></a> <br> </font></strong></td> <td align="center" bgcolor="#FF0033"> <table width="125" border="0" cellspacing="0" cellpadding="0"> <tr> <td bgcolor="#CC0000"> <div align="center"><strong><font size="+1"><a href="pages/eedenhetgeld.html" target="_main"><img src="file:///C|/Documents%20and%20Settings/gebruiker/Mijn%20documenten/Dsignonline/sites%20actueel%20klanten/henknicolai/images/fotoos/scanDeed_thmb.jpg" alt="De eed en het geld" width="70" height="101" border="0"></a></font></strong></div></td> </tr> </table> <strong><font size="+1"> </font></strong></td> <td align="center" bgcolor="#33CCFF"> <table width="125" border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" bgcolor="#999966"> <tr> <td bgcolor="#33CCCC"> <div align="center"><strong><font size="+1"><a href="pages/dekzand.html" target="_main"><img src="file:///C|/Documents%20and%20Settings/gebruiker/Mijn%20documenten/Dsignonline/sites%20actueel%20klanten/henknicolai/images/fotoos/dekzand_thmb.jpg" alt="Dekzand" width="66" height="102" border="0" align="middle"></a></font></strong></div></td> </tr> </table> </td> </tr> <tr valign="middle"> <td height="121" align="center" bgcolor="#FF9900"> <strong><font size="+1"> <a href="pages/weelderig.html" target="_main"><img src="file:///C|/Documents%20and%20Settings/gebruiker/Mijn%20documenten/Dsignonline/sites%20actueel%20klanten/henknicolai/images/fotoos/weelderig_thmb.jpg" alt="Weelderig" width="125" height="92" border="0"></a><br> </font></strong></td> <td align="center" bgcolor="#FFFF33"> <strong><font size="+1"> <a href="pages/freules.html" target="_main"><img src="file:///C|/Documents%20and%20Settings/gebruiker/Mijn%20documenten/Dsignonline/sites%20actueel%20klanten/henknicolai/images/fotoos/freules_tmb.jpg" alt="tien" width="125" height="92" border="0"></a><br> </font></strong></td> <td align="center" bgcolor="#996699"> <div align="center"><strong><font size="+1"><a href="pages/knipsel.html" target="_main"><img src="file:///C|/Documents%20and%20Settings/gebruiker/Mijn%20documenten/Dsignonline/sites%20actueel%20klanten/henknicolai/images/fotoos/knipsel_thmb.jpg" alt="knipsels" width="125" height="92" border="0"></a> <br> </font></strong></div></td> </tr> </table> <h1 align="left"><font color="#FFFFFF" size="-1" face="Arial, Helvetica, sans-serif"><strong>De Stichting De Grote Zuidwesthoek gaf aan Henk Nicolai de opdracht een boek te schrijven over de familie Kingma, waarbij deze familie zou worden geplaatst tegen de achtergrond van de lokale, zuidwest - friese samenleving. Dit resulteerde in De Kingma kroniek, of: Hoe een familie-geheugen meer dan tweehonderdvijfig jaar intact bleef, waarop de schrijver in 1997 promoveerde. </strong></font></h1> <p align="left"><strong><font color="#FFFFFF" size="-1" face="Arial, Helvetica, sans-serif">Het centrale thema in deze studie is familie identiteit. Zoals alle families in Nederland was de familie Kingma duidelijk zichtbaar en herkenbaar voor anderen. Maar waar deze identiteit bij andere families beperkter was (‘goede boeren’, ‘altijd op de achtergrond’, ‘fijnen’), werd zij bij deze familie steeds groter, gevoed door de verhalen die zij zelf mede in stand hield. Als onderne-mersfamilie plukte zij daar duidelijk de vruchten van.</font></strong></p> <p align="left"><strong><font color="#FFFFFF" size="-1" face="Arial, Helvetica, sans-serif"> Wie met een Kingma van doen had, wist wat hij kon verwachten. <br> Hoe kon deze identiteit zich zo lang handhaven? Groepsidentiteit heeft uiteraard te maken met het doorgeven en bewaren van zowel gedrag als herinneringen. Het berust op de kracht van het collectieve geheugen, in stand gehouden door overlevering, materiële artefacten, opvoeding, het familie-archief. Door een groot aantal concrete voorbeelden laat de auteur zien hoe zonen, kleinzonen en achterkleinzonen hun ‘stam vader’ (de oprichter van het familiebedrijf) letterlijk kopieerden. </font></strong></p> <p align="left"><strong><font color="#FFFFFF" size="-1" face="Arial, Helvetica, sans-serif"><br> Door deze aandacht voor familie-identiteit komt de geschiedenis dichtbij. Het is niet langer iets academisch, iets dat zich onder de stolp van een vitrine (of binnen de kaften van een boek) bevindt. Dit gaat ons allemaal aan. Waarom lijken we zo op onze ouders, is dat een kwestie van genen, of komt dat omdat sommige herinneringen zich diep in ons hebben genesteld en van daaruit ons doen en laten regeren? Zouden we onze gedragingen en herinneringen terug kun-nen volgen tot ze oplossen in de mist van de tijd – een recept voor koekjes tot onze grootmoeder, een manier van kijken tot een oud-oom? </font></strong></p> <p align="left"><strong><font color="#FFFFFF" size="-1" face="Arial, Helvetica, sans-serif"><br> Het is gezien dit perspectief nauwelijks verbazingwekkend dat het boek eindigt in het heden: bij de pogingen van de familie stichting om het familiegoed én de familieband in stand te houden. <br></font></strong></p> <font color="#FFFFFF"><p><font size="-1" face="Arial, Helvetica, sans-serif"><strong>Henk Nicolai schreef een aantal kleinere, goedkoop gedrukte boeken over personen en families. Opdrachtgevers waren particulieren en familiestichtingen. ‘Als we nu maar niet weelderig worden’ was de eerste, Dekzand de laatste in deze reeks. Hij regelde daarbij ook, in overleg met de opdrachtgevers, de productie. </strong></font></p> </font> <h1><strong><font color="#FFFFFF" size="3" face="Arial, Helvetica, sans-serif">Een fragment uit Dekzand:</font><font size="-1" face="Arial, Helvetica, sans-serif"><br> <br> <font color="#FFFFFF">Toen hij al op leeftijd was zou een van de zonen van Marten opmerken hoe dat toch mogelijk was, zo’n man die zijn levenlang flierefluiter had gespeeld. Dat was niet helemaal waar. Reiner had zich bezig gehouden met bijenteelt, ontginning en bos- en landbouw. Hij had een rozenkwekerij gehad en was van eind jaren zestig tot eind jaren zeventig werkzaam geweest op de suikerfabriek die in 1866 was gebouwd. Maar toch was hij in het veld van Lemele een toeschouwer gebleven, die zich aan de ernst van het leven leek te onttrekken. De mensen kenden hem vooral als jager, met het ontgrendelde geweer over de schouder en zijn hond naast zich. Op oudere leeftijd ging het hem door reumatische klachten moeilijker af. Hij werd wat knorrig.<br> Hij had het wijde land geobserveerd en daarvan in brieven verslag gedaan: hoe het naar het voorjaar kon ruiken. Hoe kieviten en leeuweriken zich lieten horen en het veld zinderde van activiteit – hoe er werd geploegd, geëgd, gezaaid, grond aangevoerd, bomen omgehakt. Hoe in het kanaal schepen passeerden met torenhoog gestapelde turven. Hij had deze kleine wereld zien veranderen. Waar heide was, kwamen huizen, fabriekjes, bos, wei- en bouwland. Waar kaalte was geweest, groeiden dennen, eiken, elzen en berken. Er kwamen arbeiders wonen en er ontstond een gehucht dat, hoe kon het anders, Lemelerveld ging heten. In 1874 telde het ongeveer vijfentwintig huizen, waarvan vijf kroegen.<br> Soms zullen deze mensen even het scherpe besef hebben gehad dat hun levens verbonden waren met de geschiedenis – dat zij als trekpoppen dansten op de maat van de nieuwe tijd. Wanneer? Voor de enkeling misschien de dag dat hij werk had gekregen op de zuivel- of de suikerfabriek en het boerenritme verruilde voor dat van de fabrieksfluit. Voor het hele dorp misschien die septemberdag in 1910 toen het baanvak Deventer-Ommen werd geopend en vanuit de verte de locomotief opdoemde, omgeven door wolken stoom en met de wagons slingerend erachter, en het muziekkorps op het stationnetje van Lemelerveld een marslied inzette. Of die dag dat de suikerfabriek elektriciteit kreeg en het fabrieksterrein ’s nachts voortaan baadde in het kunstlicht, een blasfemie in de onmetelijke duisternis van de heide.<br> Reiner maakte dat niet meer mee. Dertig was hij, toen hij in het veld arriveerde, en hij zou daar bijna zijn hele leven blijven. De laatste jaren voor zijn dood bracht hij door in Apeldoorn, niemand begreep waarom. Hij overleed daar in 1903, 71 jaar oud, en zou daar ook worden begraven – en niet op de begraafplaats van Lemelerveld.<br> Behalve dit trieste raadsel bleef één mysterie rond hem hangen: zijn vermeende seksuele geaardheid. In Amsterdam begon hij een activiteit die hij altijd zou blijven volhouden. Doktersadvies. Deze jongen moet veel zwemmen. Het klinkt modern, bijna te modern, deze vrijbrief voor een vermaak dat duistere kanten kende. In de familie fluisterde men dat Reiner homoseksueel was. Het zou kunnen: in zijn brieven proeven we soms de onverholen fascinatie voor mannen. En wat bedoelde zijn broer Herre toen hij schreef: ‘Reiner denkt veel en heeft ook veel te denken. ... Overigens kan ik niet anders merken dan dat hij meest alleen om zich zelve denkt of duidelijker misschien dat hij begrijpt hoe streng hij voor zich zelven moet wezen.’? Ja, aanwijzingen genoeg, en zijn vakanties in het buitenland werden van fluisterende commentaren voorzien. Maar niemand wist er het fijne van, en hij nam zijn geheim mee het graf in.<br> Zijn hele leven stuiterde hij als een sociale tennisbal van Lemelerveld naar zijn broers in Makkum en Sneek, van een bezoek aan Rovers naar een dag jagen met Soomer, in het late licht van een verdwijnende negentiende eeuw. Hij had iets afwezigs, deze Einzelgänger. Een vriendelijke man, klein van gestalte, met een rond brilletje en een zorgvuldig getrimde baard, een pet op zijn hoofd. Zijn hond was nooit ver weg. Een toeschouwer. Een pluizige tennisbal, richtingloos stuiterend, maar steeds binnen de krijtstrepen van het kleine speelveld van zijn leven</font> webdesign en realisatie door Dsignonline</font></strong><font color="#FFFFFF" size="-1" face="Arial, Helvetica, sans-serif"><strong></strong></font></h1> </body>Ziet u hier alleen tekst en niet de gehele website? klik dan hier: <a href="http://www.henknicolai.nl" target="_blank">www.henknicolai.nl</a> WEbontwerp en realisatie door ontwerpbureau Dsignonline in Groningen. <a href="http://www.dsignonline.nl" target="_blank">webontwerp en grafisch ontwerp Dsignonline Groningen</a>